Síðasta flug drekanns.......

Það eru ýmis skrítin flygildi hér á sveimi, stór og smá, fiðraðir og án fiðurs, jafnvel málm flygildi sem geysast um á ógnar hraða svo undirtekur í himnunum er þeir geysast framhjá. Flugvöllurinn í Udon Thani er ekki ýkja langt frá, þar sem innanlands, jafnt sem alþjóðaflug er starfsrækt dag hvern. Fugvöllurinn er ennfremur túlkaður sem herflugvöllur og má sjá orustuþotur geystast áfram, í æfingaflugi.  Innanlandsflugið er nær eingöngu stundað með þotum og þá einkum Boeing 737 og Airbus 320 og jafnvel A-330. Það tekur einungis klukkustund að ferðast milli Bangkok og Udon. Jafnan er mikil öryggisgæsla, jafnvel þó um innanlands flug sé að ræða og bannað að taka með sér vökva s.s bjór og varð ég því að skilja eftir Tuborganna tvo sem ég hafði keypt í Köben. Nú jæja svo sem lítið við því að gera, hér fæst alcveg ágætis bjór, sem gott er að sötra þegar kvölda tekur.

Veðrið hér er eins og búast má við, alltaf tveggja stafa hitatölur í efri kanntinum, 36-38 og þegar húmar að kvöldi lækkar hitinn ekki nema 1-3° Stöku sinnum, þegar húmar að kvöldi, safnast skýjin upp í stórar skýjaborgir og þau ógnvælegustu kol-svört að lit. Mikil tónlist er þá flutt úr skýjasölum og þrumur og eldingar skemmta sér hið mesta, alla jafnan líður þessi sjón og tónlist frá á skömmum tíma, stundum fylgir með úrhelli, enn oftar enn ekki detta fáeinir dropar, rétt eins og endapunturinn á tónleikunum.

Í gærkvöldi heyrði ég lágværan dyn og velti fyrir mér hvaðan það kæmi, þá flýgur inn fullorðin drekafluga, s.k fjórvængja, flýgur um smástund þar til hún velur sér stað á gardínunni við gluggann og virtis vandlát á lendingarstað. Væri ekki hissa á að hún næði hátt í 10 cm. að lengd og vænghafið eitthvað lengra. Merkileg flughæfni hjá þessum flugum, þeim er margt til lista lagt og gaman að fylgjast með flugi þeirra, bæði áfram og aftur á bak og jafnvel út á hlið. Dynurinn í vængjum hljómar notalega í eyrum og breytist hljóðið í vængjunum eftir því hvernig flugan beitir þeim. Loks sest hún og hreyfir sig ekki hót.
Í morgunn um það leyti sem ég fékk mér morgunn matinn, sá ég hana aftur, þar flaug hægt og rólega, en ákveðið sem hún settist á veggjaskraut skammt þaðan er ég sat og blakaði vængjum um stund. Tignarlegt skordýr. Skömmu síðar varð breyting á hegðun flugunar og virtist sem hún missti allt afl og hékk máttlaus á einum fæti og snerist hægt frá blæstri viftunnar í loftinnu, uns hún dettur og svífur hægt og rólega í spíral niður á gólfið og lá þar á bakinu. Stöku sinnum hreyfðust fæturnir og vængir slógust til, niður í gólfið. Smá saman varð skrokkurinn lífvana......Drekinn hafði flogið sitt síðasta flug.